Juryverslag Key Colours 2016

De jury:
Anita Bijsterbosch, illustrator;
Aurélia Higuet, illustrator en winnaar Key Colours 2014;
Karolien Mondelaers, schepen van onderwijs en cultuur van de stad Hasselt;
Philippe Werck, uitgever bij Clavis Uitgeverij.

De jury kwam samen op vrijdag 19 augustus 2016. Uit honderd inzendingen koos zij de volgende zeven genomineerden.

Nr. 10: Filippo e l’oggetto misterioso van Francesca Pirrone, uit Prato, Italië
Tijdens een wandeling door het bos vindt de beer Filippo een wonderbaarlijk tovertoestel: een mobiele telefoon! Hij raakt helemaal in de ban van het gekke ding. Tijdens het eten, voor het slapengaan en zelfs op het toilet is hij met het apparaat aan het spelen. Filippo vergeet er gewoon zijn vrienden door … Totdat de batterijen leeg zijn, en échte vrienden toch leuker blijken dan virtuele vrienden.
Een mooi en eigentijds verhaal. Herkenbaar, zelfs met beren als hoofdpersonages. De beelden zijn bijzonder van sfeer, met originele perspectieven en een slim gebruik van schaduwen. Heel kindvriendelijke en tegelijkertijd erg professionele illustraties. Simpelweg een prachtig prentenboek.

Nr. 23: La couronne du rampant van Hélène Hürner, uit Genval, België
Boven op de berg staat het kasteel van koning Slang! Iedereen is bang voor hem en zijn monsterdienaars. Niet gek, want ze drinken immers je bloed! Bovendien is het kasteel omgeven door doornstruiken en drijfzand. Niemand is er ooit binnen geweest. Totdat Simeon op school wordt uitgedaagd om de kroon van koning Slang te stelen …
Een stevig, maar gebalanceerd verhaal voor iets oudere kinderen. De uitstekende illustraties zijn grotendeels zwart-wit, maar zitten vol details en expressie – onder meer doordat kleurvlakken worden gebruikt om spanning en emotie op te roepen. Kinderen zullen telkens opnieuw naar dit verhaal willen kijken en steeds nieuwe details ontdekken.

Nr. 30: De wereld op zijn kop van Paul Oole, uit Zutphen, Nederland
Stel je voor dat alles in de wereld omgedraaid zou zijn: ouders gaan naar school, kinderen rijden met auto’s, klokken lopen achteruit, we eten ijs als ontbijt, mensen maken zo veel mogelijk lawaai in de bibliotheek, en de winnaar is degene die het eerst over de stártlijn komt …
De illustrator heeft zich duidelijk laten gaan in dit absurde verhaal. Het resultaat: humor, kijkplezier en knotsgekke situaties. De beelden zijn bijna cartoons. De schetsen zijn bijzonder leuk (en overstijgen soms zelf de kwaliteit van de ingekleurde beelden). Het is duidelijk dat hier een begaafde tekenaar aan het werk is geweest. Een zeer geslaagd project.

Nr. 44: Mijn oma is een superheld van Marloes van Loon, uit Bergeijk, Nederland

Lotte en oma zijn dikke vrienden. Ze spelen samen vaak superheldje. Maar de laatste tijd vergeet oma steeds meer … Daarom gaat Lotte op zoek naar oma’s geheugen (én naar alle spulletjes die oma steeds kwijtraakt). De lezer speurt vrolijk mee achter flapjes en allerlei schuif- en draaimechanieken.
Een boek over dementie, dat zal helpen om dit belangrijke thema met kinderen te bespreken. De beelden zijn eigentijds en met een gepast kleurenpallet ingekleurd: ze zijn licht en blij, wat het zware en moeilijke thema toch toegankelijker maakt. De verschillende bewegende mechanieken zullen kinderen ertoe aanzetten het verhaal interactief te beleven. Een zeer waardevolle inzending.

Nr. 57: Lieveheershondje van Debby Peeters, uit Reuver, Nederland
Er was eens een hondje, een héél klein hondje, zo klein als een lieveheersbeestje. Niemand merkte het op. Om toch aandacht te krijgen, ging hij iedereen bijten, met héél kleine beetjes. Maar zelfs dat werkte niet. Tot een meisje hem ontdekt en mee naar huis wil nemen.
Een eenvoudig, duidelijk verhaal: iedereen wil aandacht, maar soms vragen wij dat op de verkeerde manier. De beelden zijn krachtig uitgevoerd in zwart, rood en groen. Waar kleuren elkaar overlappen, ontstaan nieuwe tinten. Juist omdat het hondje zo klein is, is de rest van het beeld fors uitvergroot. Een bijzondere techniek, die wonderwel past bij het verhaal.

Nr. 58: Ik zet de zon aan van Marieke van Ditshuizen, uit Amsterdam, Nederland

Ik zet de zon aan. Krokrokrokrokrokodil, vanbuiten ben je hard, vanbinnen zacht als babybil. Manen zijn bootjes op de sterrenzee. De lucht wacht. Ik ben een tijger, een heel grote roaaaarrr. Ik kan niet slapen, mijn hoofd is nog druk. Er ligt een walvis in de vijver. Draak. Wees maar niet bang, mama. Lente. Ademen is achteruitblazen. Waar wil je van dromen, vannacht?
Dit is een gedicht. Ik las het zojuist helemaal. Maar de tekeningen zijn ook een gedicht: mooi en sfeervol, misschien wel de mooiste illustraties uit de wedstrijd. Zacht, esthetisch, technisch bijzonder goed uitgevoerd. Er is eigenlijk maar één woord voor: mooi.

Nr. 72: Froid de canard van Pascale Moutte-Baur, uit Auderghem, België en Zineb Mouhssin uit Brussel, België

Camille is een eend op weg naar het Zuiden. Onderweg besluit hij te overnachten op een meer. Maar het is heel koud … en Camille vriest vast! Een konijn, een merel, een eland, een visje en een bever proberen de pechvogel te bevrijden …
Een niet zo traditioneel verhaal, over iemand die in moeilijkheden komt en hulp nodig heeft. Niet iedereen kan helpen, maar uiteindelijk komt alles goed. Er wordt slim gebruikgemaakt van de sterke contrasten – zwart van de nacht en wit van het ijs – om de dieren eerder te suggereren dan te tonen. Intrigerend en goed gedaan: een uitstekende beheersing van digitale illustraties.